درست همین "دَر" بود... ___ درست آمدی همین در بود ازهمین دَر میتوانستی پا بداخل بگذاری ازهمینجا میتوانستی نشانه ی عشق وتنفررا برای همیشه در قلبم به تثبیت برسانی درست آمدی... به شیوائی ... به زیبائی اینهمه دنبال دویدنها از شعرواحساس گفتن ها خودفداکردنها جان نثار کردنها ...آه... درست به درون آمدی همین "دَر" بود نمیدانستی اما ...هرگز هیچگاه... مهرت به باورم نرفت ....قلبم... همواره ازتو دوری میجُست امروز میدانم چرا... ومن اما... دَری برتو گشودم که راستی وصداقتت را بین آب وآتش بیآزمایم ... تاامروز کبریتی دردست پای شعله ی دلم ایستادی ومیخندی بخند درباور خود بر حماقت من درست وارد شدی ... آری... برای من یار "محبت "بود دوستی ,"مهربانی" ...وتواما... ...اگرچه... واژه , واژه مرا میخواندی که دریابی .... کدامین دَر دَرب وُرود توست درست بدرون آمدی همین دَر بود که دلسوخته ای را که" دوری" می جُست ,تا" یاری" درآتشفشان حقارتهای درون خودت بسوزانی من سوختم...آری ...ولی ... هنوز هم نمیدانی دلسوختگی تو چگونه خواهد بود... هنوز هم نمیدانی نه...نمیدانی... دَرب ورودی واقعی به درونِ دلِ من این نبود ... تو دَرب خیانت رازدی من نیزبازگشودم دَری را که میدانستم تنها تو ..وفقط تو ازآن به درون خواهی آمد... وآمدی چطور باور کردی... که من درخانه حقارت وخیانت خانه کرده ام؟ ... چطور باورکردی که مرا به اینگونه میتوانی سوخت وباز هم... ماندگار خواهم بود وتونیز؟! باشد,...بازهم خیال کن بازهم خیال کن :من احمقم همانگونه که خودرا باورکردی که بسیارهشیاری وقتی که نمیدانی ...هنوز...نه... هنوزنمیدانی کدامین دَر رازدی ونمیدانی هرگز درهای واقعی برتودمی نیز بازنشد تا داخل شوی ...اما... درست به درون آمدی همین دَر بود!!! امادرخیال تو... در"تنفر من"... تاهمیشه ی "بودن " از"تو"تا ابد! ... دقیقا,درست به درون آمدی همین دَربود... که میشد درآن تراشناخت درست همین دَربود!

نوشته شده در شنبه سوم تیر 1391ساعت 22:32 توسط barbod atash|